Opvoedvraag: “Zoon wil niet op het potje?”

Opvoedvraag

Sinds een jaar beantwoord ik opvoedvragen voor het Belgisch Nieuwsblad. Omdat het voor mijn Nederlandse volgers niet erg voor de hand ligt om een abonnement te hebben op een Belgische krant, mag ik van het Nieuwsblad de vragen ook hier delen. Mocht jij ook een vraag hebben, mail ‘m dan gerust. Wie weet lees je hem dan over een tijdje terug hier.

“Onze zoon van net drie is nog steeds niet zindelijk. We hebben al van alles geprobeerd, juichen, belonen, boos worden, maar het haalt allemaal niks uit. Heel gek, want toen het potje net hier stond wilde hij er zelf graag op maar zodra we er echt mee aan de slag gingen wilde hij opeens niet meer.”

Zoals je het nu omschrijft klinkt het alsof jullie kind zíjn motivatie verloren is op  het moment dat hij door kreeg dat júllie heel graag wilden dat hij op het potje ging.

Dit komt vaak voor bij kinderen met een sterke wil. Als ze het gevoel hebben dat ze iets móeten, gaan ze de boel, vaak onbewust, saboteren. Vrijwel alles wat je vervolgens als ouder probeert om je kind zo ver te krijgen werkt dan meestal averechts.

De kunst is nu om je kind zelf gemotiveerd te krijgen. Dat lukt het best als je kind een beetje het gevoel krijgt dat het voor jou niet veel uitmaakt of hij zindelijk is.

Laat het een week of drie helemaal los. Haal dat potje tijdelijk weg en heb het er niet over.  Na die tijd probeer je het opnieuw.

Plan minimaal een week waarin je veel tijd en aandacht hebt voor je kind en niet veel de deur uit hoeft. Zoek samen met je kind een paar toffe onderbroeken uit en trek overdag geen luier meer aan. Zet een potje in de woonkamer zodat je kind, zodra hij iets voelt, er direct op kan.

En nu komt het;  in plaats van de hele tijd vragen aan je kind of hij moet plassen zeg je simpelweg; ‘kijk, als je moet plassen, kun je dat hier doen.’ Op die manier voelt je kind dat hij ‘in charge’ is en kinderen met een sterke wil nemen die verantwoordelijkheid vaak serieus. Houd er rekening mee dat het zeker een aantal keer fout zal gaan.

Raak dan niet ontstemd maar reageer gewoon heel vriendelijk. ‘Oei, je onderbroek is nat. Kom, dat gaan we regelen.’ Laat vervolgens je kind zelf zijn onderbroek in de was stoppen, eventueel een doekje over de grond halen en een schone onderbroek pakken zodat hij de nadelen ondervindt.

En als het wel lukt, juich dan liever niet te hard want dan heeft je kind gelijk weer door dat jíj heel graag wil dat het lukt. Zeg bijvoorbeeld iets als ‘hey, het is je gelukt, wat fijn voor je’, of ‘oh kijk, de plas ligt in de pot, dan kun je die mooie onderbroek gelukkig aanhouden.’ Zo word je kind zich er bewust van dat het hem zélf iets oplevert en dat is uiteindelijk de beste motivatie.

Herken jij bovenstaand voorbeeld? Of heb jij het gevoel dat veel dingen bij jouw kind net wat ingewikkelder verlopen dan bij andere kinderen? Dan zou het zomaar kunnen dat je een temperamentvol kind hebt. Ik geef hier regelmatig inspirerende workshops en lezingen over. Hier vind je daar meer info over. 
Zou jij graag een keer een lezing of workshop bij jou in de buurt willen bijwonen maar staat jouw woonplaats er niet bij, mail me dan gerust even. 

Laat een reactie achter